the other night naman, nag-away kami ni spam,
TADAH!
badtrippppp.
BREAK-UP?
hindi ko masabing ganun na nga kasi wala namang formality na naging kami sa almost 5 months namin na ganon.kaya siguro wala ring formality ng pagbe-break, sabagay, may point naman sya. Whatever happen, happens. TAMA.
MALULUNGKOT BA KO?
hindi ko alam, xempre naman jusko 5 months yun eh kahit minsan puro away..
at ako ang laging lumalabas na may kasalanan ng mga away kuno.
tinitiis ko ya. MARTIR? I think it's called LOVE.
PERO DAHIL SA WALANG HUMPAY NA PAG-AAWAY SA MGA WALANG KWENTANG BAGAY..
hindi sya nagparamdam, yung parang bigla na lang nawala. kahit mag-text hindi nya nagawa, hindi ko na naman alam kung anong nagawa kong katangahan.
pero ayun nawala, mainit lang siguro ulo, npapagod sakin.
sabi ko nga dati sa kanya nung mag-away din kami last time.
''NEVER KO IPIPILIT ANG SARILI KO SA AYAW SAKIN''
hola hola hola
''THE STRONGER THE ATTACHMENT TO A THING IS, THE GREATER IS THE FEAR OF LOSING IT'
kung alam ko lang na ganito rin mangyayarisana hindi ko na pina-abot to ng 5 months. Grabe. Ang dami kong ginawa para ma-sustain yung kung ano mang kelangan namin pareho, lahat nung pinag-aawayan namn hangga't kaya pinipilt kog gawan g paraan and it all ended upp like this.
ang sakit :'((
simula pa lang naman alam ko na hindi magiging okay to pero dahil nasimulan ko ng maging okay, tinuloy ko parin..
BITTER na naman ako.
nakita ko tuloy yung line ni Bob Ong:
''MINSAN, KAHIT GAWIN NATIN ANG LAHAT, KUNG AYAW TALAGA,
PABAYAAN MO..
HINDI NAMAN MASAMANG SUMUKO,
AKALA LANG NG MARAMI YUN.
KUNG MATAPANG KA TALAGA..
ALM MO KUNG KELAN KA HIHINTO..''
:((
Sobrang deep na nung naging samahan namin, sobrang nakapag-addapt na ko sa mala-roller coaster nyang mood swings and still..ZERO! nalulungkot lang talaga ko na hindi kami nakapag-usap ng maayos. What if nagawan ko pa sana ng paraan? Pero choice na rin nya na wag ng ituloy, kahit anong pilit ko pa, alam ko wala na talaga kong magagawa. I hate forcing myself to let go. I know im better off without that person pero I feel empty whenever i try to let go. BULLSH*T!!
Dahil alm kong wala na nga, pinilit kong di na muna sya pansinin, kahit tumatawag hindi ko sinasagot. Pero kagabi, nagtext sya at hindi ako maka-tiis na wag mag-reply.
''spam? ge'ge.. missed you! okay kaya mo kong tiisin talaga, ingat na lang..''
nag text ulit:
'' don't forget that not all people are kind, not all people cares and not all people can understand you. But what's the sense of me being here for you? Of course to do things that not all people can do, but i guess it's through. Ingatan mo sarili mo lagi, maging masaya ka sa lahat ng gagawin mo, ur now so free to do all things you feel like doing, masaya ka sa kanya di ka nya iniiwan so be it. goodluck, im gonna be fine vy myself, im used to it, be good.''
HINDI NA KO MAKA-TIIS :(( KAYA NAG-REPLY NA KO. I KNOW IT'S GONNA BE A WRONG MOVE PERO GINAWA KO PARIN:
okay. i never thought it would end up this way. sorry, sana nagawan pa ng paraan pero wag na. We'll be fine, mag-ingat ka lagi, wag ka maxado magpa-pagod. Sana after a week or a month okay na ulit tayo kahit di tulad nung dati. Thanks na rin within 5 months, I feel loved.Goodnight.''
THEN NAG-REPLY NAMN XA:
''kaya mo nga akong tiisin eh, kinukumpara mo pa ko. Well pasensya, sa kalagayan ko ngayon I cant afford to check up on you 24/7! So wag mo kong sisihin na iniiwan kita minsan dahil di ko ginusto yun at wag mo din sabihin na buti pa sya kung sino man sya dahil di ka nya iniwan, ayun, pwede mo na gawin lahat ng gusto mo''
AYUN, WALA NA NGA. TINEXT KO NA LNG SYA ULIT TO COMFORT MYSELF FROM GUILT:
'' okay, bahala na. Wala na ko masasabi, let's give each other space. Ingat ka na lang basata Im still always here.''
:((
:((
:((
sana maging magaka-ibigan man lang ulit kami, akhit yung konting closeness eh maibalik. Pero alam ko hindi lang ''closure'' yung gusto ko, gusto ko kami parin sa huli. Ayan. Habang magka-text kami non I was literally crying. F*cK!
in God's time, we'll be both fine.
